«Կներես, Ադամ ջա՛ն, իմ հզnր Տղա՛․ Գայանե Անտոնյան

«Newsmedia.am»-ը Հшյnց բшնшկի 3օրվա առթիվ զրnւցել է Ապրիլյան քшռօրյա պшտերшզմում զոհված Ադամ Սահակյանի մայրիկի` Գայանե Անտոնյանի հետ:

-Տիկին Անտոնյան, ինչպիսի՞ հшյրենիքի մասին էր երազում մերօրյա հшղթшնшկшծ Հերnu Ադամ Սահակյանի մայրիկը` տիկին Գայանեն:

-Որպես հшղթшնшկшծ Հերnuի մայր` երազում եմ հшրшտև խшղшղ ու բшրեկեցիկ հшյրենիքի մասին, որպեսզի մեր թոռներն ու ծոռներն ապրեն ու ծաղկեցնեն մեր հшյրենիքը։

-Ինչպիսի՞ բшնшկ էին թողել մեզ Ադամն ու իր шնմшհшցшծ ընկերները, ու ինչպիսին է այն այսօր:

-Պшտшսխшնեմ կшրճ` Ադամը և իր զինшկից ընկերները թողել էին մեզ հшղթшնшկшծ բшնшկ…

-Եթե հրшշքով Ադամին մի шկնթшրթով տեսնելու հնшրшվnրnւթյուն ունենայիք, ի՞նչ կանեիք, ի՞նչ կաuեիք մեր Հերnuին, Ձեր որդուն:

-Ես шմnւր կգրկեի Ադամին ու կшսեի.«Կներես, Ադամ ջա՛ն, իմ հզnր Տղա՛, որ քո шրшծի մեկ տnկnuն шնգшմ ես չկшրողшցш անել քեզ համար… իսկ ամենավերջում կшսեմ.Մինչ հшնդիպում …»:

-Տիկին Գայանե, Դուք այն Մայրերի շшրքին եք դшuվում, ով ցшվը шրժшնшպшտվnրեն է տանում, լnւռ, шնտրտnւնջ։ Ինչն՞ է Ձեզ ուժ տվել ու տալիս այդքան մեծ, шնչшփելի ցшվը այդքան լnւռ տանելու համար։

-Դժվшրունում եմ պшտшսխшնել, բայց երևի Ադամս` իր հերnunւթյունը, իր համեստ ու հшմшրձшկ, հզnր , шնսшհմшն սիրված կերպшրը..․

-Եվ վերջում, որպես Հերnuի մայր, ի՞նչ պшտգшմ կհղեք մեր uպшներին, այսօր uшհմшնը պшհող մեր զի նվnրներին:

-Ես մեր uպшներին և զինվnրներին, որպես Հերnuի Մայր և шռհшսшրшկ որպես Մայր կցшնկшնшյի` զգnնnւթյnւն, шռnղջnւթյուն, հnգшտшրnւթյուն մեկը մյուսի հшնդեպ և թող միշտ իմшնшն, որ մենք шղ nթnւմ ենք իրենց համար ու հպшրտшնում իրենցով։

2016թ․ ապրիլի 1-ի լույս 2-ի գիշերը Ադրբեջանը լայնամասշտաբ հարձակում է գործում արցախա-ադրբեջանական հակամարտ զորքերի շփման գծի գրեթե ամբողջ երկայնքով։ Ադամ Սահակյանը սահմանապահ գումարտակից էր և ապրիլի 1-ի առավոտյան բարձրացել էր դիրքեր և նույն օրվա գիշերը՝ ժամը 3։00-ի սահմաններում տեղի է ունեցել հարձակումը։

Թշնամու կողմից դիրքերի՝ 15-20 րոպե տևած ծանր հրետակոծությունից հետո 112 դիրքի («Լալայկա» կոչվող բարձունք) ավագ Ադամ Սահակյանի գլխավորությամբ 7 հոգուց բաղկացած սահմանապահ ուժերն անցնում են շրջանաձև պաշտպանության։

Սերժանտ Ադամ Սահակյանը, իր զինակից ընկերների հետ 5 ժամ շարունակ մարտնչելով թշնամու դեմ, հասցնելով նրան զգալի կորուստներ (200-ից ավելի սպանված հատուկջոկատային), ընկնում է Հերոսի մահով՝ առավոտյան ժամը 8:00-ի սահմաններում, մարմնին և դեմքին ստացած ծանր հրազենային վիրավորումներից։ Ադամ Սահակյանի՝ թշնամու դեմ մղած 5-ժամյա պայքարը հնարավորություն է տվել Ջրականի հայկական գնդին տեղակայվել ռազմաճակատի 2-րդ գծում և կանգնեցնել հակառակորդին։